TOP

Moc uderzenia w Jeet Kune Do

W dzisiejszą rocznicę, 42 lata od odejścia Bruce’a Lee, twórcy Jeet Kune Do, aby go uhonorować nie będziemy pisać legend, o jego niezwykłych umiejętnościach. Wiele osób, błędnie zakłada, że Bruce Lee był jedynie aktorem kina akcji, jest to mylny pogląd, który często jest wynikiem braku wiedzy na temat osoby Małego Smoka. Bruce Lee przede wszystkim był trenującym sztuki walki, później filozofem, a dopiero aktorem. Sławę w USA zdobył jako mistrz sztuk walki na pokazach, a nie poprzez filmy, to dzięki takiemu pokazowi dostał rolę w serialu „Zielony Szerszeń.” Aby przybliżyć ten wizerunek Bruce’a Lee, opiszemy eksperyment w którym brał udział zorganizowanym przez Haywarda Nishioka mistrza judo PAN, oraz czarny pas w karate shotokan.  Poniższy artykuł, był opublikowany jeszcze za życia Bruce’a Lee, w październiku 1970 roku w Amerykańskim czasopiśmie o sztukach walki „Karate Illustrated”.  Bruce również wspomniał, o tym eksperymencie w swoim audio-pamiętniku. Chcemy uhonorować Bruce’a jako rewolucjonistę w sztukach walki, jak powiedział jeden z Jego uczniów Leo Fong: „Bruce Lee był naukowcem, jeśli chodzi o sztuki walki.” Natomiast Bob Wall(uczeń Bruce’a Lee, Norrisa,Joe Lewisa braci Machado, mistrz Karate) powiedział „Bruce Lee był, jak Leonardo da Vinci, tyle że w sztukach walki.”

Zapis z audio pamiętnika Bruce’a lee, pochodzący z filmu dokumentalnego „Bruce Lee Jeet Kune Do”:

 

 

 

Bruce and Ted on punching shield 2

 

 

Moc w uderzeniu
autor:

Hayward Nishioka

Czy uderzenie w Karate jest jedynie ćwiczeniem rekreacyjnym? Teoretycznie, uderzenia w karate i w Jeet Kune Do są praktykowane w celu osiągnięcia tego samego efektu, a jednak są wykonywane w zupełnie różniący się od siebie sposób. Aby, rozrysować na czym polega różnica,potrzebne było dogłębne spojrzenie na anatomię ruchu, dokładna analiza technik z bliska, techniki obydwu stylów i trochę skomplikowanych gadżetów elektronicznych.

„Uderz w tą rękawicę, ciosem Karate’ powiedział Bruce Lee reprezentujący Jeet Kune Do do Mel Yoshioka reprezentującego Karate Shotokan.

‚Pac’ Siła uderzenie z ledwością uniosła ramię Bruce’a.

„Hmmmm…., nieźle” powiedział Bruce ściągając rękawice do uderzeń w karate i podał ją Melowi. „Tym razem ty ją załóż i trzymaj w trakcie mojego uderzenia.”

„TRACH” Ramię Mela zostało odrzucone do tyłu, odwracając jego tułów o 180 stopni.

„Wow Jak to się stało, jak uderzenie może zawierać tyle siły?!” krzyknął Mel.

 

Jak wszystkim, w sztukach walki wiadomo, istnieje dobry sposób i zły sposób wykonania każdej techniki. W celu uzyskania maksymalnej skuteczności uderzenia istnieją, pewne określone zasady, które muszą być przestrzegane, także zrozumienie anatomii ruchu uderzenia, jest pomocne w wykonywaniu go najskuteczniej, jak to możliwe.

Mechanizmem w ciele umożliwiającym ruchu są kości i mięśnie. Kości są poruszane, za pomocą, jak oszacowano 270 milionów, mięśni poprzecznie prążkowanych. Istnieją określone, grupy mięśni, które powinny być wykorzystane w danym ruchu, aby uzyskać maksymalną siłę uderzenia, oraz istnieją określone grupy mięśni które powinny być rozluźnione w tym procesie uderzenia, aby go wesprzeć. Użycie tych mięśni we właściwym czasie w odpowiedniej sekwencji ruchowej, określają typ ruchu i czym on będzie skutkował.

 

Unoszenie, ramienia zdaje się być bardzo prostą i mającą miejsce codziennie czynnością. Powtarzalność ruchu i ciągłe wykonywanie, według określonego wzoru ruchu, umożliwia nam uniesienie ramienia, bez zastanawiania się nad tą czynnością. Aczkolwiek, przyglądając się bliżej danemu ruchowi zrozumiemy, że to układ mięśniowy jest odpowiedzialny, za ruch kości. Dla własnych potrzeb sklasyfikujemy owe mięśnie w dwie grupy:  agonistyczne, mięśnie, które wykonują pożądany ruch i antagonistyczne  mięśnie które mogą utrudniać/hamować wykonanie pożądanego ruchu.

 

Dla przykładu mięsień dwugłowy ramienia(biceps) jest używany głównie do przyciągania/ podciągania. Czynności wykonywane, w których używany jest mięsień trójgłowy ramienia (triceps),  związane są z odpychaniem rzeczy. Pchając przedmiot, celem jest przesunięcie go używając siły. Stąd, też triceps staje się mięśniem agonistycznym, natomiast biceps w tym wypadku staje się mięśniem antagonistycznym. Każdy z trzech stawów i mięśni ich otaczających wykazują działanie agonistyczne.

 

Skurcz Koncentryczny,  zgodnie tytułem ” Kinezjologia i Anatomia Stosowana”.  autorstwa Rasch’a i Burch’a, ma miejsce gdy „mięsień wywołuje napięcie, na tyle wystarczające by znieść obciążenie, dlatego też mięsień w sposób widoczny ulega skróceniu i rusza daną częścią ciała pomimo obciążenia.”

 

Skurcz ekscentryczny, według tego samego autora, zachodzi gdy „dane obciążenie jest większe niż napięcie mięśnia , stąd też zachodzi  faktyczne wydłużenie mięśnia.”

Dwa typy pracy mięśni zostały zmierzone elektromiografem. Osoby(Bruce Lee-JKD, Mel Yoshioka-Karate Shotokan) badane zostały za pomocą elektromiografu i doczepionych do nich elektrod, podczepionych do brzuśca każdego z mięśni. Każdy z trzech podanych stawów, oraz otaczających ich 3 grupy mięśni zostały poddane badaniu.

Staw barkowy: mięsień piersiowy większy, mięsień naramienny, mięsień najszerszy grzbietu.

Pas barkowy: mięsień zębaty przedni, mięsień czworoboczny II, oraz mięsień czworoboczny III

Staw łokciowy: mięsień dwugłowy ramienia, mięsień zginacz przedramienia, mięsień trójgłowy ramienia(triceps)

 

Każdy z mięśni w każdym z trzech stawów wymienionych powyżej, został zbadany, poprzez uderzenia, które były wykonywane zgodnie z techniką uderzeń w  Karate. Te same mięśnie zostały zbadane, poprzez wykonane uderzenie, zgodnie z techniką uderzeń w Jeet Kune Do.

 

Dwa rodzaje technik uderzeń zostały porównane, poprzez pomiar aktywności wykorzystania mięśni elektromiografem.
Gdy przetestowano mięśnie otaczające staw barkowy, wszystkie trzy grupy mięśni w tej grupie wykazały większą aktywność przy technice uderzenia Jeet KuneDo.
Okazało się że w uderzeniu z Karate większa aktywność została zarejestrowana na pasie barkowym. W stawie łokciowym, w technice Karate większa aktywność została zanotowana w mięśniu dwugłowym ramienia(bicepsie), podczas gdy w technice Jeet Kune Do większy pomiar aktywności został zarejestrowany w dwóch pozostałych mięśniach w tej grupie, zginaczu przedramienia i mięśniu trójgłowym ramienia(tricepsie).

Uderzenie Karate wykorzystywało w uderzeniu, jednocześnie obydwie grupy mięśni agonistyczne i antagonistyczne, stąd neutralizowało efektywność siły uderzenia w momencie trafienia. W ciosie Karate większość mięśni antagonistycznych wykonywały pracę ekscentryczną mięśnia, mięsień najszerszy grzbietu, mięsień czworoboczny II, mięsień czworoboczny III i mięsień dwugłowy ramienia, oraz zginacz przedramienia wykazały napięcie na długo przed momentem trafieniem.

Jeet Kune Do, z kolei, wykazało mniejszą pracę ekscentryczną mięśni antagonistycznych, przed momentem trafienia. Jeet Kune Do, wykorzystywało balistyczny rodzaj ruchu (rozpędzenie pięści do maksymalnej prędkości), ażeby przekazać maksymalną siłę w uderzeniu. Aczkolwiek, zostało zauważone że w jeet kune do w momencie trafienia mięśnie wykonywały pracę koncentryczną i ekscentryczną w obydwu grupach mięśni tj. zarówno agonistycznych, oraz antagonistycznych.

Uderzenie Jeet Kune Do, okazało się bardziej skuteczne w produkcji mocy w uderzeniu, aczkolwiek uderzenie z Karate, okazało się bardziej efektywne jako, rodzaj ćwiczenia rekreacyjnego, poprzez spięcie większej ilości mięśni w jednym momencie.

‚Idealna sytuacja to stosowanie, różnego rodzaju sposobów uderzania w zależności od sytuacji.’ Sensei Egami, profesor shotokan na Uniwersytecie Gakushuin (Uniwersytet Tokijski), tak skomentował eksperyment: „Błędem jest myślenie że istnieje tylko jeden typ uderzenia. Istnieją uderzenia, które przechodzą przez cel, również są takie, które zdają się eksplodować wewnątrz ciała i takie, które ranią tylko powierzchownie. Istnieją również rekreacyjne ćwiczenia uderzeń, ale również i takie które rozwijają wnętrze trenującego.”

Nawiasem, mówiąc Hayward Nishioka nie był w stanie sprowadzić Bruce’a Lee do partertu, po wielu udanych obronach Bruce’a przed obaleniem, Nishioka zadał pytanie, „A co zrobiłbyś gdybym położył się na ziemi i czekał na Twoją inicjatywę”, Bruce odparł, „odwróciłbym się i bym sobie poszedł, ale lepiej dla Ciebie żebyś nie podnosił się z ziemi.” Hawyard tak wspomina konfrontację z Bruce’em Lee w numerze czasopisma „Knowing is not enough.” : ” Nie miałem z nim szans, trafiał mnie w głowę zanim zdążyłem ustawić się w pozycji do sprowadzenia.”

(Hayward Nishioka zasłynął również z faktu że w sparringu z Ricksonem Gracie(BJJ), rzucał nim bez problemu, podczas, gdy nie był w stanie podejść do Bruce’a Lee).

Link do oryginalnego artykułu pt. „Power in the Punch”

http://speedy.sh/WpFzP/power-in-the-punch-1.pdf

 

Read More
TOP

Seminarium Jeet Kune Do w Brodnicy

Bez tytułuW dniach 8-9 sierpnia, odbędzie się seminarium Jeet Kune Do sztuki walki stworzonej przez Bruce’a Lee, nauczanej według bezpośredniego przekazu Sifu Ted’a Wonga: najbliższego prywatnego ucznia, sparring partnera i protegowanego Bruce’a Lee. Seminarium poprowadzi Michał Czapla, certyfikowany instruktor w JKD i jednocześnie jedyna osoba w Polsce, autoryzowana do nauczania i reprezentowania w Polsce sztuki walki według przekazu Sifu Ted’a Wonga, który uznawany jest za najczystszy i najbliższy przekaz nauk Bruce’a Lee.

Miejsce seminarium: Park za Brodnickim Domem Kultury ul. Przykop 43 (dostęp do sanitariatów w budynku BDK; parking dostępny również na terenie BDK)
Godziny seminarium: sobota i niedziela godz. 10:00-15:00

Koszt seminarium: 70 zł/osoba za dwa dni.

Kontakt i rejestracja:
jkd15@o2.pl Picture023

(Pierwsza osoba od lewej to Sifu Ted Wong, podczas prywatnej lekcji z Bruce’em Lee)

 

Read More